Niektórzy powinni dostać za swoje zachowanie medal z cebuli.Albo puchar. Taki w kształcie słoika wypełnionego wodą, do którego ktoś wsadzi dorodne, cebule. Ze swojskim zapachem piekącym w oczy i pękiem szczypiorku, wyrastającym z bulwy. I wcale nie dlatego, że noszą skarpety z sandałami – niektórzy mi uświadomili, że to podobno jest modne – ale dlatego, że zachowują się jak prawdziwe, rasowe cebule.Takie, za które się wstydzisz. […]
Nie znoszę cebulaków!
Niektórzy powinni dostać za swoje zachowanie medal z cebuli.
Albo puchar. Taki w kształcie słoika wypełnionego wodą, do którego ktoś wsadzi dorodne, cebule. Ze swojskim zapachem piekącym w oczy i pękiem szczypiorku, wyrastającym z bulwy. I wcale nie dlatego, że noszą skarpety z sandałami – niektórzy mi uświadomili, że to podobno jest modne – ale dlatego, że zachowują się jak prawdziwe, rasowe cebule.
Takie, za które się wstydzisz.
KTO TO JEST CEBULAK?
To taki pan Janusz, który na wszystkim się zna, wszystko wie najlepiej, na wszystkim chce oszczędzić i za Chiny nie ma pojęcia, jak się zachowywać w niektórych sytuacjach. To takie uosobienie skarpet z sandałami czy czerwonych majtek do białych, prześwitujących spodni. To człowiek, który nie widzi problemu w zapierniczaniu rzeczy z pracy (długopisy, pieczątki, tusze, segregatory, wszystko), żałowaniu złotówki na bilet autobusowy czy jakąś zrzutkę na coś, bo przecież to za drogo i najlepiej, jakby było za darmo. Wszystko i zawsze. Ach – i nie robi tego bo jest biedny.
OSZCZĘDNA CEBULA
Przytoczę historię z wykopu: chłopak stał w markecie, dział warzywny, czeka na swoją kolejką w ważeniu. Przed nim pani 70 lat, ważąca jednego pomidora. Po jego zważeniu nalepia naklejkę (z wagą tego jednego warzywka) na wielki worek z kilogramem pomidorów.
Standard.
Do takiego cebulactwa należy też przerywanie jakichś opakowań w sklepie, kombinowanie, zwalenie czegoś i nie odstawienie tego na miejsce, bo przecież ktoś inny to zrobi. Cebulaki lubią też kupować coś najtaniej jak się da, byle było najwięcej (i nie dlatego, że są biedni, ale dlatego, że chcą zawsze mieć tanio) nie biorąc pod uwagę na przykład jakości, co sprawia, że po pięciu dniach dana rzecz nie nadaje się już do niczego.
Ja też daję się czasami ponieść mojemu cebulactwu i robię to samo. Kupuję coś bo przecież jest najtaniej, a potem w ciągu kilku dni muszę kupić znowu, bo coś się zepsuło. Prosty przykład: wyciskacz do czosnku. Patryk nalegał, żebym kupiła solidny, żelazny, polazłam do sklepu i widząc różnicę cen (jakieś siedem złotych) kupiłam tańszy z plastiku.
Rozwalił się. Owszem, czosnek wycisnął. Razem z sitkiem.
Nie chodzi tu o to, że oszczędzanie jest złe: chodzi o fakt, że czasami lepiej pomyśleć, niż brać wszystko bo tanio lub za darmo. Nie mówię też o ludziach, którym w domu się nie przelewa – bieda to nie cebulactwo. Oszczędzanie to nie cebulactwo. Prostactwo, chamstwo, rozrywanie opakowań w sklepie albo kradzież – TO jest cebulactwo.
JAK CEBULA NIE ZNA, TO NIE LUBI
Klasyczny przykład cebuli: jak czegoś nie znam, to tego nie lubię. Pytam ludzi, czy chcą, żebym przyrządziła im sushi albo coś meksykańskiego, a ci że nie, bo nie lubią. Zaciekawiona, dopytuję, kiedy próbowali, na co oni odpowiadają, że nigdy, ale po prostu nie lubią, bo potrafią sobie wyobrazić, co to za smak.
No cholera jasna.
Najśmieszniejsze jest to, że ja też taka byłam. Z upartą miną powtarzałam, że tego i tamtego nie zjem, bo tego nie lubię, chociaż w życiu nie próbowałam i nie wiem, jak smakuje. Na szczęście od paru lat to się zmieniło i teraz próbuję.
A potem mogę z czystym sumieniem mówić, że czegoś nie lubię, bo przynajmniej wiem jak to smakuje.
NAWET RZĄD JEST Z CEBULI
Pomyślcie w ten sposób: robicie wielki remont domu, połowa jest w trakcie, druga połowa się zapada i ledwo, ledwo wygląda. Sufit się wali, w kuchni rośnie grzyb wielkości słonia, w jednym pokoju nie ma podłogi a mieszkanie z daleka wygląda jak kurna chata ze średniowiecza. Zapraszacie już teraz gości na imprezę, żeby pokazać, jakich to wy domówek nie robicie, czy najpierw zbieracie kasę na remont i dopiero po jego zakończeniu, ewentualnie, robicie imprezę, na której chwalicie się swoim nowym domem?
Nie lepiej najpierw zająć się ulepszaniem dużych miast, a potem dopiero urządzaniem wielkich imprez, które mają pokazać, jak tu u nas jest fajnie?
BRUDNA CEBULA
I o ile jakąś niechęć do nowości i eksperymentów mogę zrozumieć, o tyle kompletnie nie czaję tego, że niektórzy nie potrafią się zachować w miejscach publicznych. Od końca podstawówki jeździłam po całej Polsce na zawody lekkoatletyczne i za każdym razie na stadionach było to samo: porozrzucane śmieci po zawodach i – uwaga – wielki syf w toaletach, na dodatek damskich. Zużyte podpaski, rozwalony papier, niespłukana woda, brudna deska, nie mycie rąk po wszystkim – to tylko kilka przykładów tego, jak ohydnie było za każdym razem. Najlepsze jest to, że to nie wina sprzątaczek, które się obijały, bo rano, około dziewiątej, wszystko było czyste. Dopiero w trakcie zawodów zaczynało być coraz brudniej, aż pod koniec osiągało takie apogeum, że człowiek wolał iść do parku obok niż wejść do takiej kabiny.
Co lepsze: raz do roku jeździliśmy na zawody do Niemiec i za każdym razem było mi wstyd. Cottbus ma piękne, wyremontowane szatnie, wszędzie czysto i ładnie, a pod koniec dnia po polskiej wizycie było tam tak brudno i ohydnie, że szkoda gadać. Papier toaletowy na środku szatni, ręczniki papierowe do wycierania rąk porwane i wyrzucone nie do kosza, ale obok, toaleta brudna tak, że chciało ci się wymiotować jak tam wchodziłeś. I to wszystko zrobiły dziewczyny. Cebule takie.
Swoją drogą, Polki miały osobną szatnię, więc chociażby przez to wiem, że to niestety nasza sprawka.
W Niemczech na zawodach dostawaliśmy posiłek w ich trakcie (co się rzadko zdarza w Polsce, uwierzcie). I znowu cebulactwo: wielkie śmianie się z „niemieckich parówek”, rzucanie pełnego talerza do kosza, chichotanie, kiedy babka w barze pytała nas po niemiecku, czy chcemy keczup czy musztardę. Wołanie za niemieckim zawodnikami różnych chamskich rzeczy (bo przecież mówimy po polsku, wiec nie wiedzą, o co chodzi), albo pokazywanie wąsów a’la Adolf. To było spoko, jak mieliśmy dwanaście lat, ale kiedy sześć lat później było tak samo, to już nie było tak kolorowo.
KAŻDY Z NAS MA W SOBIE TROCHĘ CEBULI
I to prawda: mogę sobie mówić, jak bardzo mnie takie zachowanie wkurza i jak nie lubię takiego czystego cebulactwa, ale fakt faktem, że czasami zachowuję się tak samo.I myk chyba polega na tym, żeby te swoje przywary widzieć, śmiać się z nich i… po cichu je redukować, bo chyba przyznacie sami, że od cebuli to się wyłącznie płacze.
Mówi się „Polaki-Cebulaki” – a ja myślę, że cebulak to nie kwestia pochodzenia (bo przecież nie jest tak, że wszyscy z nas zachowują się źle), tylko zachowania.
I cebulakiem może być nawet taki wyidealizowany przez innych Amerykanin, Niemiec czy surowy Anglik.
Ty decydujesz o tym, jak się zachowujesz.





Dobrze powiedziane, nie wielu z nas umie zachować się się w miejscach publicznych i uważamy się za specjalistów nawet od tego na czym się nie znamy. Sama też się czasem łapię na takim zachowaniu, ale myślę, że zresztą nie ja jedna. 😉
Co do organizacji igrzysk jestem przeciwna z takiego samego powodu jak Ty, a porównanie z domem wyremontowanym do połowy dobrze to obrazuje. Ostatnio zresztą sama pisałam o naszych narodowych wadach i w tytule też jest o Polakach-cebulakach. 😀 Z tym cebulactwem to już chyba nasza rozpoznawcza cecha narodowa, niestety.
Tak jak mówisz o tych specjalistach – skojarzyło mi się z „:nie znam się, ale wypowiem”. Chciałabym to skrytykować, ale sama chyba czasami to robię, więc nie będę hipokrytką 😀
Zaraz spróbuję poszukać na Twoim blogu tego wpisu, chętnie poczytam 🙂
Jestem cebulakiem i mi z tym dobrze. Nie lubię próbować nowego jedzenia i mało kiedy to robię. Bo jak mam ryzykować, że spróbuję i mi nie zasmakuje – wolę tego nie robić. Jak mi coś nie smakuje, nie jem, a głodna chodzić nie będę.
Można spróbować malutko, a jak nie smakuje to pożreć schabowego 😀 Ja też tak miałam i cieszę się, że się przełamałam z tym, bo poznałam mnóstwo dobrego jedzenia, które najpierw zjadłam gdzieś na mieście, a potem nauczyłam się robić sama – super sprawa!
nie wiesz ile tracisz…
i tak sie zachowuje 95 % Polaczków – „Jestem cebulakiem i mi z tym dobrze” . Dobrze, że jak wyjezdzam za granice to mowie ze jestem z Rosji jak sie ktos zapyta bo jakbym powiedzial ze z Polski to by ze mnie szydzono i wysmiewano. Vader901
co do igrzysk w Krakowie to sama mam to głęboko gdzieś- teoretycznie. Zamieszanie zrobiło się już z euro 2012, bo Kraków poza Wwa był najlepiej rozwinięty infrastrukturalnie i posiada dwa stadiony, które mozna było tylko rozbudować, ale ponieważ jest polskim miastem, które ma największą ilość turystów- dostał wielkie G! Rzecz jasna większość zagranicznych zgrupowań wybrała Kraków i Wieliczke na miejsce swojego pobytu. Po części rozumiem bojkot Krakowa, bo i tak odwiedza go masa osób i dobrze było przy okazji euro wypromować inne miasta, ale przez to też fifa dołożyła kasę innym,a nie Krakowowi.
Olimpiada jest troche kolejna forma zwrócenia uwagi i wysępienia kasy na różne rzeczy, na które Kraków dawno nie dostawał. Przy okazji referendum dotyczącego olimpiady padac mają pytania o linię metra i rozbudowę Krakowa. Olimpiada nie jest celem samym w sobie, jest pretekstem. Pozdrawiam cebule, buraki i inne warzywa
Dobrze, gdyby tę kasę dostał – wtedy wyszło by to na dobre. Czytałam wczoraj jednak artykuł, że z tym metrem coś chcą kręcić i bardzo możliwe, że nic z tego. Trzymam kciuki, żeby oprócz rzeszy turystów Kraków dostał coś dla siebie.
Pozdrawiam serdecznie, kalafior
Dosadnie to opisałaś! Właśnie takie zachowania w Polsce umacniają mnie w byciu tu gdzie teraz jestem. Na szczęście nie każdy z nas jest takim cebulakiem 🙂
Wiadomo, jeden jest, a drugi nie jest, są też buraki, kalafiory, ziemniaki.. jakbym tak się zastanowiła, to ze stereotypów i cech mogłabym stworzyć cały warzywniak!
Haha zabawna notka 😀 Puchar z cebuli, skąd ja to znam? 😛 A czy Polak-Cebulak to nie jeden z wielu stereotypów dotyczących narodowości? Niemiec-perfekcjonista, Anglik-flegmatyk? Nie możemy uogólniać, ale przyznam, że często spotykam się z takim cebulactwem. To przykre, ale czasami zachowujemy się jak jakieś dzikusy.
Myślę, że tutaj Polak-cebulak, i w ogóle „cebulak” to nie musi być koniecznie Polak. Co nie zmienia faktu, że to chyba jeden z takich typów zachowań, których u nas jest często ;/
Witaj,
Przykro mi, że nie mogę się z Tobą zgodzić w wielu kwestiach/tezach postawionych w tej notce; proszę Cię, nie bierz tego do siebie:
-70 letnia pani z pomidorami to dla mnie nie tyle cebulaczka, co po prostu złodziejka (tak samo jak ludzie jeżdżący autobusami na gapę wg mnie popełniają wykroczenie szalbierstwa)
– „(…) robicie imprezę, na której chwalicie się swoim nowym domem?”
to bym właśnie nazwała cebulactwem, inwestowanie w dom tylko po to, żeby móc się nim pochwalić przed znajomymi
– „Nie lepiej najpierw zająć się ulepszaniem dużych miast(…)?”
dlaczego dużych? to bardzo wschodni model rozwoju, pakujemy wszystko w stolicę, ew. jeszcze kilka innych miast, a reszta kraju syf kiła i mogiła, dlatego Rosja wygląda jak wygląda
– „pokazywanie wąsów a’la Adolf. To było spoko, jak mieliśmy dwanaście lat, ale kiedy sześć lat później było tak samo, to już nie było tak kolorowo”
gdyby nie było przekonania, że to było spoko w wieku 12 lat, to 6 lat później też by nie było problemu 🙂
Pozdrawiam serdecznie! 🙂
Witaj Bogna,
– oczywiście, że to złodziejka, ale także jednak cebula wielka jak dynia, bo reprezentuje zasadę „byle najtaniej, byle za darmo”. Ja bym mimo wszystko zakwalifikowała tych ludzi do obu kategorii 🙂
– nie chodziło mi o to, żeby budować dom, aby robić imprezę, chciałam tylko zobrazować, jak widzę logikę robienia igrzysk w Krakowie. Moglibyśmy najpierw jednak trochę jeszcze podreperować niektóre rzeczy, zadbać o inne i dopiero brać się za wyprawianie imprezy.
– chodziło mi o to, że w dużych się robi takie igrzyska, zawody i imprezy, stąd duże. Sama jestem z małej miejscowości i wiem jak to wygląda, wiem także, że przydałoby się nam trochę kasy, ale raczej nie mamy na co liczyć 🙂
– no nie wiem, dzieciaki to jednak dzieciaki. Dużo głupich rzeczy się robi, jeszcze więcej się po prostu nie rozumie. Człowiek dopiero później łapie się za głowę i orientuje się, co za pierdoły mówił i robił 🙂
Pozdrawiam Ciebie też bardzo serdecznie i miłego dnia życzę! 🙂
Marto, nie tylko w dużych miastach robi się duże imprezy. Może siatkówka plażowa nie jest u nas popularna, ale w ubiegłym roku mieliśmy w Polsce wielkiej rangi: mistrzostwa świata. Proszę, sprawdź sobie, jak wielkim miastem był gospodarz: Stare Jabłonki 🙂 Dlatego poprę Bognę: niestety, wielka kasa i wielkie imprezy idą tylko w wielkie miasta i to na zachód od Wisły w naszym kraju, dlatego mamy Polskę A i B. Nadal.
Świetne porównanie co do igrzysk, myślę dokładnie tak samo. Niestety w Polsce wciąż dominuje zachowanie typu „zastaw się, a postaw się” i widać to na każdym kroku, zarówno wśród zwykłych ludzi, którzy wolą jeść tylko chleb i pasztet, ale co chwilę zmieniać samochód, jak i wśród polityków, którzy organizują światowe eventy, w czasie kiedy wszędzie bezrobocie, bieda i nie wiadomo co jeszcze. Dla mnie jednak szczytem cebulactwa jest „bierz bo za darmo!”. Nie ważne co dają. Jest za darmo więc bierz i to nie jak normalny człowiek: jedno, no dobra dwa. Tylko całą garść, kieszeń, a najlepiej wszystko, póki nikt nie patrzy. Załamka ogólnie… No ale Twój post super 🙂
Mój Boże, teraz pluję sobie w głowę, że zapomniałam o tym „bierz, bo za darmo”. Przypominały mi się chytre baby z Radomia albo ludzie na jakimś rozdaniu stypendiów i tak dalej, gdzie wpierdzielali więcej ciasta niż mogli, bo było za darmo.
Fakt, każdy z nas ma w sobie cebulactwo, choć śmiemy twierdzić, że skądże znowu. Wiele rzeczy zniosę, ale nie niechlujstwo.
Ja chyba też. Niech już sobie biorą, bo za darmo, nie próbują jedzenia, jak nie chcą, ale żeby po sobie nie sprzątać? To samo u mnie w instytucie: niby przyszłe dziennikarki, ale do kosza trafić nie potrafią, ani dobrze po sobie posprzątać po toalecie. Tragedia.
Zgadzam się z absolutnie każdym słowem – fajnie widzieć, że ktoś myśli dokładnie tak samo. Święta prawda z toaletami – bo co, jak nie u nas w domu, to nie łaska po sobie sprzątnąć? No chyba że cebulaki w domu też zostawiają po sobie taki syf.
Też jestem tego ciekawa. Chodzi o sam fakt, że mi by było wstyd tak z tą toaletą, przecież ktoś tam po mnie kiedyś wejdzie. I co, mam walnąć papier na podłogę? Brr.
Genialna notka, aż nie mogłam się oprzeć, żeby zostawić tu ten krótki komentarz, a o igrzyskach uważam dokładnie tak samo jak Ty i w każdej rozmowie na ten temat stoję po tej samej stronie barykady, choć niektórzy wmawiają mi, że to przecież świetna idea, zgadzam się świetna, ale remontowanie mostów i dróg chyba też, coś za coś… 😀
pozdrawiam
Jest sporo rzeczy, które mnie drażnią, np. pogląd, że każdy musi mieć samochód, bo to niby świadczy o majętności. I później jeżdżą tacy codziennie jedna osoba na auto, korkują miasto, parkują byle gdzie i ogólnie utrudniają życie pieszym, zamiast wybrać transport publiczny. Oczywiście pomijam sytuacje, gdy ktoś mieszka na zadupiu i nie ma wyjścia.
Generalnie takie kupowanie rzeczy na pokaz, a oszczędzanie na podstawowych potrzebach. U mnie np. nigdy nie oszczędzało się na jedzeniu itp. wolę kupić produkt dobrej jakości na co dzień, a poczekać z kupnem np. komputera.
Wszelkiej maści oszustwa, kombinowanie i cwaniactwo, jeszcze niektórzy uważają to za powód do dumy :/ W tym jakieś małe kradzieże, przekręty na podatkach itp. Poza tym łamanie przepisów, stawanie się ponad prawem, bo on się nie musi dostosowywać.
Wkurza mnie też piractwo, a konkretnie podejście „po co mam płacić, skoro mogę mieć za darmo”.
Pewnie jeszcze by się sporo znalazło 😀
Choć takie narzekanie też trochę trąci cebulą… 😉
Mnie zawsze zastanawiało jak bardzo nasilone jest bycie cebulakiem w innych krajach obstawiam że odsetek tego typu ludzi może być zbliżony.
Brak kultury osobistej niekiedy naprawdę mnie przerasta. I coraz bardziej dziwi. U nas w szkole, w toaletach prawie codziennie widzi się umywalki upaprane podkładem i wypełnione brudnymi chusteczkami higienicznymi, porozrzucane kosze na śmieci, lustra umazane symbolami gimnazjum, powyrywane zamki od drzwi, napisy na ścianach i kartka nad ubikacją, że uprasza się o spuszczanie głowy. Myśląc o cebuli nienauczonej podstaw kultury osobistej myśli się zwykle o czterdziestoletnim oblechu w fazie ciąży piwnej. A tu jak widać, problem dotyczy również pięknych, zadbanych nastolatek w modnych ciuchach. Świat jest przerażający. I widać nic nie idzie w lepszym kierunku.
A wypowiadać się na tematy, na które nie mam pojęcia lubię. Taka ze mnie cebulka, ale pierdoły pisze się o wiele łatwiej. Na szczęście ratuje mnie to, że piszę swoje gimbazjalne przemyślenia, a nie teorie wyssane z palca u lewej nogi i wyniki fikcyjnej sondy. Albo powielam dziadkowe mity.
Pozdrawiam!
Co tam puder. Jestem na studiach plastycznych i nie rozumiem jak można zostawiać tak (przepraszam za słowo) upierdolone umywalki farbami akrylowymi czy olejnymi. To jest dopiero szczyt cebulactwa bezczelnego. Ostatnio usłyszałam nawet stwierdzenie – Bo sprzątaczki też muszą mieć zajęcie. Nie wiem czy ja jestem z innej planety czy tamci ludzie.
ten pierwszy przykład z pomidorami to nie cebulactwo, a zwyczajna kradzież.
kiedyś takich brudasów spytałabym, czemu w domu sobie tak nie syfią. ale teraz wiem, że oni w domu też tak sobie syfią jak w miejscach publicznych :/
Najbardziej denerwujący jest Janusz, klasyczny cebulak w zaawansowanej ciąży piwnej komentujący sport. Nie rozumiem jak ktoś, kto nie widzi własnych stóp ma czelność wypowiadać się na temat, o którym wie niewiele więcej niż ameba.
Wszedzie cebulaki,to jest okropne ;[
Poza tym, że zgadzam się niemal z całym tekstem, to tylko do jednego punktu mam małe „ale”. Jeśli będziemy czekać z organizacją imprez sportowych (i jakichkolwiek o zasięgu międzynarodowym) do czasu, kiedy wszystko w tym kraju zrobimy, nigdy takich imprez się w tym kraju nie doczekamy. I tym samym zmiany będą przebiegały duuuużo wolniej. Do szybkiego ukończenia remontu potrzebny jest jakiś naglący deadline. I takie imprezy nim są. To też dzięki nim powstaje infrastruktura sportowa (i inna) na wyższym niż zwykle poziomie. Taki przykład z mojej ulubionej dyscypliny. Kilka lat temu tak naprawdę poza Spodkiem, Torwarem, Łuczniczką i Halą Stulecia w Polsce nie było hal na większe imprezy. Teraz mamy choćby areny w Łodzi i Gdańsku/Sopocie, remonty starszych hal, buduje się kolejna wielofunkcyjna hala w Krakowie. Dlaczego? Bo byliśmy i jesteśmy organizatorami imprez o statusie mistrzostw kontynentu i świata. Bez nich nie powstałyby nie tylko hale, ale i nie zadziałoby się wiele w miastach – gospodarzach. Czy gdyby nie piłkarskie Euro powstałyby nowe stadiony, wyremontowanoby istniejące i zrobiono porządek z największym bazarem w Europie? Czy byłyby orliki? Czy zainteresowanoby się stanem dróg, autostrad, dworców, choćby Centralnego w Warszawie? Poprawiono infrastrukturę miast – gospodarzy? Śmiem wątpić. Bez tych imprez jeszcze długo te tematy leżałyby ugorem. To, co się dzieje z późniejszym zagospodarowaniem obiektów, to już inny temat. Więc moim zdaniem dobrze, że staramy się o organizację imprez, nawet jeśli trochę śmieci pozamiatamy pod dywan. Bo i trochę ich uprzątniemy. Zawsze to krok ku wyjściu z cebulactwa. Większy niż bez takich inicjatyw.
Tylko czemu nad poliutykami sprawującymi władzę musi ciążyć bat deadlinu organizacji imprezy, a nie dobra wola rządzenia? Czemu stadion narodowy w Warszawie jest jednocześnie najdroższym stadionem na świecie? (Nie jest przy tym ani największy, ani najładniejszy, ani najnowocześniejszy. Nie jest też orginalny bo identyczny stadion miało RPA w trakcie mistrzostw świata 2010. I to jest smutne.
Organizacja imprezy to duża okazja by nakraść. Dlatego o Organizacje olimpiady 2022 nie bije się już żaden zdroworozsądkowy kraj.
Organizacja takiej imprezy to tylko jeden z wielu przykładów. Niestety, w każdym biznesie i polityce bez deadline’ów wiele nie zdziałasz. A politycy w naszym krają są, jacy są i nawet zmiana pokoleniowa – na ten moment – nie zmieni sytuacji. Może gdyby polityka w Polsce opierała się na takich zasadach finansowych jak np. w Szwajcarii, byłoby inaczej. A poza tym – w naszym kraju potrafimy tylko narzekać. Najłatwiej jest narzekać na polityków. Ale już pomijając stan polskiej polityki, to – mam wrażenie – czegokolwiek w tym kraju byśmy nie chcieli zrobić, zawsze będzie jakieś „ale”. Natomiast gadanie i pisanie – nieważne na jak wysokim szczeblu – to jednak nigdy nie będzie działanie 🙂
Jeśli Norwegia czy Szwecja (ta się wycofała, ale aplikowała), to żaden zdroworozsądkowy kraj, to jaki takim jest? A co do tego, ile można nakraść przy takiej imprezie – wybacz mi, kolego Patryku – ale Polakom daleko do tego. Soczi 2014 trudno będzie przebić 🙂
A potem jesteśmy zdumieni, że uważają nas za złodzieji, brudasów i prostaków.
A to tylko kilka pojedyńczych historii.
Zastanawiam się czy zawsze byliśmy tacy czy odpuściliśmy pod zaborami i za żelazną kurtyną?
Świetne podsumowanie – warto walczyć z „cebulactwem” 😛
Miałam podobną sytuację do Twojej z praską do czosnku tyle, że w moim przypadku była to obieraczka 😉
Jeżeli chodzi o wszelkie imprezy sportowe, to uważam, że warto przeliczyć czy opłaca się coś organizować. Na większości imprezach niestety się traci. Turyści są tylko tymczasowo, a utrzymanie obiektów sportowych kosztowne – szkoda, że prawie wcale nie mówi się o tym, że państwa organizujące takie imprezy najpierw wydają mnóstwo pieniędzy na ich zbudowanie, a potem na wyburzenie np. Portugalia. Z drugiej strony fajnie jak coś się dzieje w kraju i można być dumnym, że to albo tamto. Ale wg mnie należy do tego podejść racjonalnie.
https://www.facebook.com/KrajCebuli?ref=stream <3 jak zobaczyłam tą stronę na facebooku od razu pomyślałam o tym poście ;D
Pozdrawiam moja imienniczko <3 JESTEŚ MISZCZEM ;D
Wreszcie natrafiłem na jakiś blog nie o pitraszeniu, nie o fitness’ie i nie o moralizowaniu… a nawet jak moralizujący to lekko i z dystansem… Działalność popieram! 🙂
Ten post bardzo mi się podoba, idealnie opisuje polskie realia 🙂
Nie ma to jak używać nazwy „polaczki” „cebulaczki” „polakoz*eby” a samemu być z pochodzenia Polakiem. Używać stwierdzenia „polaczki” to tak jak obrażać siebie, albo swoją matkę. Nie mam szacunku do ludzi, którzy tak mówią o swoich rodakach i swoim kraju jednocześnie nawiązując do siebie. Bo jak można mówić „To Polska to popieprzony kraj, nie to co Anglia”, a samemu być Polakiem i nawet nie umieć mówić „po angielskiemu”. Wstyd mi nie za tych „cebulaków” tylko za ludzi, którzy używają tego słowa i jemu podobnych.
Święta racja.
Nie podoba Ci się „cebulakowe” zachowanie to się tak nie zachowuj ale jak ktoś tak lubi to ma prawo do „cebulakowych” zachowań. Sam mam sporo z tego co pisałaś (nie wszystkie) i dobrze mi z tym. Jestem wolnym człowiekiem, do tego wewnątrzsterownym i żyje tak jak ja chcę. Ty chcesz żyć inaczej to sobie żyj ale nie krytykuj reszty za to że nie żyją jak Ty, bo nie jesteś jakimś wyznacznikiem a ludzie mogą o sobie decydować.
O matko…
taka prawda
Jeb się głupia pizdo, jebie od Ciebie cebulą na kilometr, pierdolisz o innych a sama jesteś nie lepsza, pierdol się :*
dokładnie 😀
„Jak cebula nie zna to nie lubi” – błędne podejście.
1 – Skład. Jeśli w składzie nieznanej mi potrawy jest duża ilość czegoś, czego ja nie jadam, to nie muszę próbować, by wiedzieć, że jej nie lubię. Wiedza o składzie wystarczy.
2 – Wygląd. Jeśli nienawidzę potraw o jakiejś konsystencji, bo mnie sam widok obrzydza, to nie muszę próbować, by to zauważyć.
3 – Zwyczaj. Masz prawo myśleć inaczej, ale mieszkając w Polsce musisz wiedzieć, że dla większości jest to oczywiste, że surowa ryba jest niejadalna. Tak samo, jak gąsienice i kilka innych rzeczy jedzonych na świecie, ale nie u nas.
Pozdrawiam.
onion mode 100%
ocknij się