Ostatnio podeszłam do lustra i wreszcie spojrzałam sobie prosto w oczy. Wzięłam głęboki oddech i powiedziałam głośno:
– Kochana, ty to jednak chyba trochę przesadzasz z tą pracą, wiesz?
– Wiem – odpowiedziało moje odbicie, robiąc strasznie winną minę – wiem, ale chcę robić tyle rzeczy, że nie mogę inaczej!
I widzicie, to był właśnie moment, w którym coś ważnego zrozumiałam – w trybie natychmiastowym muszę udać się na wakacje, bo gadanie do własnego odbicia w lustrze nigdy dobrze o człowieku nie świadczy.
Dlatego właśnie siedzę teraz w kapeluszu w pociągu intercity, jadąc na pierwsze moje wakacje od czasów drugiej liceum. DRUGIEJ LICEUM. Wiecie, ile mam lat, prawda? DWADZIEŚCIA JEDEN. A to oznacza, że od czasów mojego ostatniego obozu sportowego nad morzem nie byłam na żadnych prawdziwych wakacjach. Żadnych.
Zero gór, zero morza, zero łąk, zero jezior. W wakacje po maturze – praca w redakcji. W wakacje po pierwszym roku – praca w redakcji. W wakacje po drugim roku – rozkręcanie i praca w Brandburgerze. W wakacje po trzecim roku (czyli właśnie te teraz) – praca i blogi.
I teraz, pierwszy raz, jadę na prawdziwy urlop i to w dodatku nad nasze polskie morze. Jestem podekscytowana jak nastolatka na koncercie Violetty – to dla mnie coś nowego. Naprawdę.
Wierzę, że sobie odpocznę, posiedzę z blogowymi znajomymi (przy okazji wpadam też na See Bloggers) i zresetuję mózg. Bo tego mi trzeba – wyjechać gdzieś, gdzie nie muszę sprzątać, gdzie ktoś mi robi śniadanie i gdzie maile dochodzą z opóźnieniem albo nie dochodzą w ogóle, bo wyłączę sobie internet na jakiś czas. Albo po prostu będę zbyt zajęta odpoczywaniem, żeby się gdziekolwiek zalogować. To tak cudowna wizja, że ciągle chodzę z przylepionym uśmiechem na twarzy, bo radość się ze mnie wylewa uszami.
Czuję się jak dzieciak, który pierwszy raz wyjeżdża poza swoje miasto. Czekam na przygodę, piasek, mewy i ten ukochany zapach morza, który ostatni raz wdychałam na morderczych rozbieganiach na sportowym obozie. Wzięłam też strój do ćwiczeń, chciałabym jutro rano zrobić sobie trening na plaży!
Cieszę się – po prostu. I chyba tym cieszeniem się chciałam się podzielić, więc możecie cieszyć się ze mną. 🙂 🙂
ROZUMIECIE, LUDZIE? JADĘ NA WAKACJE! <3
Miłego dnia!

odpocznij i baw się dobrze 🙂
Miłych wakacji! 🙂
udanego resetu! 🙂
Jedź, odpoczywaj, miłych wakacji ;D
słusznie 🙂 wypoczywaj 🙂
Jedźźźź Martuś jedź i wreszcie WYPOCZNIJ :):)
Taaaak, czasem trzeba tak zostawić wszystko i uciec. Ja po intensywnym tygodniu znikam jutro w góry. Pogoda ma być średnia ale i tak się cieszę! Wypoczywaj!!!
Udanego pobytu! 🙂
Niektórzy ludzie mają tendencję do wpadania w pracoholizm. A to chyba jeszcze gorsze od lenistwa.
Jedź, należy Ci się! Bezpiecznej podróży i miłych wakacji życzę :*
Wypoczywaj! 😀
Nie tylko Ty cierpisz na brak wakacji! 😀 Mam nadzieję, że odpoczniesz i naładujesz baterie! 😀
Marta, to fenomenalnie! Make the most of it!!!:) Komentuję po raz pierwszy, ale śledzę Cię od jakiegoś czasu. You go girl!
ahh tak bardzo bym potrzebwala wakacji.. ale niestety, taka praca, ze nie ma czegos takiego jak urlop w lipcu i sierpniu.. no nic trzeba wytrwac
a Ty wypoczywaj i korzystaj 🙂
No to udanego wypoczynku! 😀
Istny szał, ale wiem o co chodzi. Baw się ładnie, wypoczywaj i masz rację – internetu nie ma co włączać. Odpocznij na maksa i na pewno wrócisz z jeszcze lepszą energią:*
[ http://zamieniamsiewchodzacyideal.blogspot.com/ ]
Kurcze, a ja myślałam, że jak 8 lat temu byłam na wyjeździe, który trwał ponad tydzień ( czyli minimum, które potrzebne jest do odpoczynku), to przeginam..widzę że nie jestem sama;)
udanego wypoczynku 🙂