Dawno, dawno temu, kiedy jeszcze na świecie nie było facebooka, a ludzie w Ameryce nie byli aż tak grubi, MTV i Viva chlubnie puszczały na swoich kanałach dobrą muzykę. Oprawiono ją teledyskami, które nie miały zbyt wiele pań kręcących tyłkiem na plaży, za to z pewnością były produkowane przez kogoś, kto zbyt dużo czasu spędził w otoczeniu grzybów. Psychodeliczne obrazy z tych wideoklipów utrwaliły się w mojej dziecięcej pamięci i sprawiły, że do tej pory boję się maszynek do mielenia mięsa i dziwnych pryszniców z zasłonką… o dzieciach […]
Dawno, dawno temu, kiedy jeszcze na świecie nie było facebooka, a ludzie w Ameryce nie byli aż tak grubi, MTV i Viva chlubnie puszczały na swoich kanałach dobrą muzykę. Oprawiono ją teledyskami, które nie miały zbyt wiele pań kręcących tyłkiem na plaży, za to z pewnością były produkowane przez kogoś, kto zbyt dużo czasu spędził w otoczeniu grzybów. Psychodeliczne obrazy z tych wideoklipów utrwaliły się w mojej dziecięcej pamięci i sprawiły, że do tej pory boję się maszynek do mielenia mięsa i dziwnych pryszniców z zasłonką… o dzieciach pomalowanych na złoto nie wspominając.
NOC, GARŚĆ POPCORNU I TROCHĘ TAŃCZĄCYCH ZOMBIE
Czyli Michael Jackson w swoim najlepszym stylu. Thriller to teledysk, który przeżyje królową Elżbietę i będzie odtwarzany nawet po splajtowaniu youtube’a. O ile teraz wydaje się być tylko ciekawym filmikiem do obejrzenia z dobrą oprawą muzyczną, o ile kiedy miałam siedem lat był dla mnie horrorem wszechczasów. Przerażające zombie, które wyłażą z mogił i krypt i tańczą lepiej, niż uczestnicy każdej z wielokrotnych edycji Tańca z Gwiazdami, a potem gonią Michaela i jego dziewoję (swoją drogą jak to jest, że zombie, które przecież nie potrafi biegać, zawsze dogoni uciekającego?) sprawiały, że wychodziłam z pokoju za każdym razem, gdy emitowali go w telewizji. Swoją drogą, żywych umarłych boję się dalej, i oglądając The Walking Dead zawsze mam przy sobie kota – Maćka. Z jego żarłocznością umarlaki nie mają szans – on zje je szybciej, niż one jego, więc… nie mam w sumie o co się obawiać.
SMACZNA MIELONKA Z DZIWACZNYCH DZIECI
Muszę tłumaczyć, dlaczego te dziwne dzieci z mechanicznymi ruchami wpadające prosto w wielką maszynkę do mielenia mięsa mnie przerażały? Poza tym, śpiewając chórkiem refren wyglądają rodem jak kuzynostwo rodziny Adamsów, co na pewno nie przysparza im ani atrakcyjności, ani ilości lajków pod ich zdjęciami na fejsie – to znaczy, gdyby takowego mieli. Do tej pory oglądając ten teledysk czuję się co najmniej nieswojo i gdyby odbyło się głosowanie dotyczące rzeczy, które wywołują u mnie gęsią skórkę, piosenka Pink Floyd znalazłaby się w pierwszej piętnastce. Tuż za ćmami.
KREW Z PRYSZNICA I PODEJRZANY LISTONOSZ
Zaczynało się niewinnie: czarny pan szorujący się pod prysznicem, piesek przechadzający się po domu, wszystko świetnie, a tu nagle jakaś twarz w lustrze, które z pewnością nie jest lusterkiem z Królewny Śnieżki, jakiś nagrobek z golasem u boku, ogólnie rzecz ujmując- sytuacja robi się nieciekawa. Szczególnie zaś wtedy, kiedy czarnego pana goni nagle pies w masce (co jest z wami, reżyserami nie tak?!), a po włączeniu prysznica okazuje się, że owszem, coś z niego leci, ale to z pewnością nie jest woda, ani też oranżada. Obrazu całkowicie niesielankowego dopełnia naprawdę dziwny (powinien dostać Najbardziej Creepy Twarz Ever Award) listonosz, który przynosi list i MY JUŻ WIEMY, że coś jest z nim nie tak, ale Rockwell nie zdaje sobie z tego sprawy… i na tym się tak naprawdę kończy. Jak można tak kończyć teledysk?! CO SIĘ STAŁO DALEJ?!
KRZYŻ I DZIECI W CIERNIOWEJ KORONIE
Niemo krzyczące ośmiolatki pomalowane srebrzysto-złotą farbą przeplatające się ze scenami walk to na pewno nienajlepszy widok dla kilkuletniego dziecka, którym byłam. Rozumiejąc tylko słowo zombie, powtarzane częściej niż słowo Smoleńsk każdego dziesiątego kwietnia i widząc te niepokojące obrazy nie sposób było się nie przestraszyć, zwłaszcza mając osiem lat. W kategorii teledysków, przez które chowałam się pod stół, ten zajmował zaszczytne drugie miejsce. Co śmieszne, pierwszego nawet nie pamiętam.
A Wy znacie jakieś dziwne, pokręcone teledyski? I nie, „jak dobrze jabłko” się nie liczy.
Marta
Jestem Marta i próbuję jednocześnie spełniać marzenia, robić swoje i być dorosła, ale to ostatnie nie zawsze mi wychodzi.
23 komentarze
Tego 3 to nie znałam, wrócę ze szkoły to muszę zobaczyć 😀
to ludzie w Ameryce nie byli kiedyś grubi? 😉 Niemożliwe!
teledysk Jacksona był dla mnie zawsze fascynujący i oglądałam go z szeroko otwartymi oczami (zresztą nadal uwielbiam, a co do reszty miałam podobne odczucia (po za Rockwell – bo tego nie znałam )
Mnie przerażają muzyka odtwarzana przez samochody sprzedające lody i pozytywki. Grałem w gry – horrory (czy obecna tu młodzież wie co to Alone in the Dark?), to gdy słychać było dźwięk dziecięcej pozytywki (takiej nakręcanej, na sprężynę), to ZAWSZE działo się coś złego. No i teraz imprint się wytworzył…
P.S. Proponuję rozważenie usunięcia weryfikacji obrazkowej – nie jesteś jeszcze aż tak popularna, żeby Cię spamboty zalewały, a to przedłuża cały proces komentowani.
Ja tam lubię Zombie. To wszystko co tam pokazane uderza w tematykę rebeliantów Irlandii północnej czyli wszystko to z czego słynęła IRA. Chociaż błędnie myślałam na początku, że te czarno-białe obrazy to obrazy z Bośni Herzegowiny, bo w sumie czas powstania piosenki i wojny w tej części Europy jakoś się pokrywały, bodaj był to roku 1993 a może 1994
może nie teledysk, ale strasznie się bałam piosenki ich troje – błędne wojenne rozkazy. Wstęp do niej jest taki creepy. Wieczorami do snu słuchałam sobie z kasetki ich piosenek i pamiętam, że przy tej wchodziłam pod kołdrę i zatykałam uszy. :d
Znam Another Brick in the wall (chyba każdy zna) ale nie widziałam teledysku. W ogóle rzadko zwracam na nie uwagę. Obejrzałam początek i już mam dość. Przerażający jest. Thriller jakoś nigdy mnie nie ruszał nawet gdy byłam naprawdę małą dziewczynką, a na do Zombie nigdy nic nie miałam. Mnie ostatnio zrył mózg teledysk do Take me to the church. Nie jest przerażający, ale jakoś tak smutny, że od wczoraj nie mogę pozbyć się przygnębienia :(. Pozdr,
Myślę, że te teledyski i tak coś wniosły, dziś głównym nurtem na teledysku jest eksponowanie cycków, co na młodych mężczyzn może niekorzystnie wpłynąć 😉
Tego 3 to nie znałam, wrócę ze szkoły to muszę zobaczyć 😀
to ludzie w Ameryce nie byli kiedyś grubi? 😉 Niemożliwe!
teledysk Jacksona był dla mnie zawsze fascynujący i oglądałam go z szeroko otwartymi oczami (zresztą nadal uwielbiam, a co do reszty miałam podobne odczucia (po za Rockwell – bo tego nie znałam )
😉
Może byli troszkę mniej grubsi niż teraz;) Jacksona uwielbiam! Król teledysków 😉
Mnie przerażają muzyka odtwarzana przez samochody sprzedające lody i pozytywki. Grałem w gry – horrory (czy obecna tu młodzież wie co to Alone in the Dark?), to gdy słychać było dźwięk dziecięcej pozytywki (takiej nakręcanej, na sprężynę), to ZAWSZE działo się coś złego. No i teraz imprint się wytworzył…
P.S. Proponuję rozważenie usunięcia weryfikacji obrazkowej – nie jesteś jeszcze aż tak popularna, żeby Cię spamboty zalewały, a to przedłuża cały proces komentowani.
a ja z teledysków dorzuciłbym Nirvanę – Heart shaped box. Mnie przerażał.
Ja tam lubię Zombie. To wszystko co tam pokazane uderza w tematykę rebeliantów Irlandii północnej czyli wszystko to z czego słynęła IRA. Chociaż błędnie myślałam na początku, że te czarno-białe obrazy to obrazy z Bośni Herzegowiny, bo w sumie czas powstania piosenki i wojny w tej części Europy jakoś się pokrywały, bodaj był to roku 1993 a może 1994
Robbie Williams – Rock DJ
O tak, doskonała instrukcja jak przerobić Robbiego na stejka. Kto to wymyślił, to nie wiem, ale pamiętam, jak zbierałam młodzieńczą szczękę z podłogi.
Ja to się jednak cieszę, że jako dzieciak nie miałam dostępu do muzycznych telewizji i z tymi teledyskami zetknęłam się gdy byłam już trochę starsza.
Ale się uśmiałam! Dzięki 🙂
Eej… ja to już chyba czytałam. To już było, prawda? Powiedzcie, że było, bo się dziwnie poczułam 😀
si, 3 czerwca 2012
Ufff 😀
Świetne zestawienie. Wszystkie teledyski doskonale pamiętam 🙂
Kiedyś kręcili tak jak czuli i jaką mieli wizję, teraz wszystko jest wykalkulowane przez matematyków z działu marketingu.
Mi się zawsze robiło przykro jak w „We are the world” umierał słoń.
Zaraz, zaraz. Już był taki post. Chyba nawet z identycznymi teledyskami…
3 czerwca 2012
sama chciałaś 🙂 https://www.youtube.com/watch?v=rmA6LtKYDbA
Rany gluta, nawet nie wiedziałam, że takie chore teledyski się tworzy O_o”
może nie teledysk, ale strasznie się bałam piosenki ich troje – błędne wojenne rozkazy. Wstęp do niej jest taki creepy. Wieczorami do snu słuchałam sobie z kasetki ich piosenek i pamiętam, że przy tej wchodziłam pod kołdrę i zatykałam uszy. :d
Znam Another Brick in the wall (chyba każdy zna) ale nie widziałam teledysku. W ogóle rzadko zwracam na nie uwagę. Obejrzałam początek i już mam dość. Przerażający jest. Thriller jakoś nigdy mnie nie ruszał nawet gdy byłam naprawdę małą dziewczynką, a na do Zombie nigdy nic nie miałam. Mnie ostatnio zrył mózg teledysk do Take me to the church. Nie jest przerażający, ale jakoś tak smutny, że od wczoraj nie mogę pozbyć się przygnębienia :(. Pozdr,
Myślę, że te teledyski i tak coś wniosły, dziś głównym nurtem na teledysku jest eksponowanie cycków, co na młodych mężczyzn może niekorzystnie wpłynąć 😉